kup bilety online

Komunikat prasowy

Zapiski z wygnania w Teatrze Polonia

Magda Śniecińska, magdablog.pl

Magda Śniecińska | 5.05.2018

Premiera monodramu odbyła się 9 marca 2018 roku, w 50. rocznicę wydarzeń Marca 1968. Przedstawienie reżyserowała Magda Umer, zainspirowana książką Sabiny Boral. Adaptację wykonała Magda Umer i Krystyna Janda. Na scenie wystąpiła Krystyna Janda i Janusz Bogacki z zespołem muzycznym.
Do mojego ukochanego Teatru Polonia, wchodzę półtorej godziny przed rozpoczęciem przedstawienia.
• Bilety wyprzedano już dawno.
• Za pół godziny rozpocznie się sprzedaż wejściówek. Chętni cierpliwie czekają, w coraz dłuższej kolejce.
• Jestem szczęśliwa. Mam wejściówkę.
• Widzowie siedzą na fotelach, krzesłach i schodach.
Po trzecim dzwonku rozpoczyna się spektakl
• Półprzeźroczysty ekran zakrywa scenę.
• Za nim po lewej stronie siedzą muzycy.
• Pośrodku, przy pulpicie stoi Krystyna Janda. Bez makijażu. Ubrana na czarno, z włosami spiętymi w „kitkę”.
Przez sto minut, bez przerw trwa wzruszająca lekcja historii. Widownia zamarła. Na ekranie oglądam zdjęcia rodziny i przyjaciół Sabiny Baral. Fragmenty kronik filmowych z 1968 roku. Przemówienie I sekretarza Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Władysława Gomułki, o słuszności działań socjalistycznego rządu, o wrogach ludu. O Polsce dla Polaków.
Krystyna Janda mistrzowsko śpiewa i mówi. Fragmenty książki Sabiny Baral, wierszy Juliana Tuwima, Marii Pawlikowskiej – Jasnorzewskiej. Ekspresja słowa i gestu wywołuje łzy widowni. Aranżacja muzyczna wyzwala jeszcze większe emocje.

Pamiętaj

Historia Polski od wielu pokoleń łączy się z historią narodu żydowskiego.
• Polscy Żydzi walczyli o polskie sprawy. Na przykład brali udział w Powstaniu Wielkopolskim, i Powstaniu Styczniowym.
• Stanisław Lem, Henryk Wieniawski, Jan Brzechwa, Krzysztof, Kamil Baczyński, Julian Tuwim, Antoni Słonimski, to wielcy Polacy pochodzenia żydowskiego.
Jizkor po hebrajsku znaczy pamiętaj. To pierwsze słowa żydowskiej modlitwy podtrzymującej pamięć.
Pamiętać należy po to, aby nie powtarzać błędów poprzednich pokoleń.Przekazać dalej obowiązek pamiętania. Naprawiać błędy, przepraszać jeśli to jeszcze możliwe.
Ostatnie słowa Krystyny Jandy dudnią w mojej głowie, jeszcze po powrocie do domu. Krzyk – pamiętajcie!. Przestroga dla przyszłości.
Widzę wykrzywioną, w niesamowitych emocjach twarz aktorki.
Bardzo dziękuję Pani Krystynie Jandzie i wszystkim twórcom przedstawienia za cenną i wzruszającą lekcję: Marzec’68.
Lekcję krzywdy za inność.
Dziękuję.

http://magdablog.pl/krystyna-janda-lekcja-historii/

 

Kasa i foyer teatru są wynajmowane od m.st. Warszawy - Dzielnicy Śródmieście

Mecenas
Technologiczny
Teatrów

Doradca
Prawny
Teatrów

Wyposażenie teatrów
dofinansowano
ze środków

PREMIERY W 2018 R.
DOFINANSOWANE PRZEZ


Patroni medialni